Kısmet...

       Size de oluyor mu? bilmiyorum. Ama bana çok oluyor...
       Elbette uğraşmadan, didinmeden ekmek piş ağzıma düş yok dünyanın düzeninde ama bazen ne kadar uğraşsan da olmayacaksa olmuyor.
       Bazen de rutinlerle uğraşırken, nimet kendiliğinden geliveriyor veya uzun zamandır kapalı olan kapılar açılıveriyor. Hem de anahtarı o kadar kolay bir yerde oluyor ki şaşırıyorum, hem de defalarca...

İnanmak

İnanmak ve azim, başarmanın olmazsa olmaz en temel unsurları diye düşünüyorum. İnanmadığın bişeyi sevemeyeceğin gibi, azim etmende pek mümkün gözükmüyor.

Eksikliği Hissedilmek

-(k) = eksik diye okuyunuz :)

Evet evet eksikliği hissedilmek, başlık doğru. Eksikliğimiz hissedilmiyorsa, varlığımızın anlamı var mıydı acaba? 

Yeri kolayca doldurulabilen biri olmak, aslında olmamak değil mi? 

Biraz daha ileri gideyim, yokluğumuz biri veya birilerinin fena halde canını acıtmıyorsa, yeni ufuklara yelken açma vaktidir. 

Not :  Bir iş ortamındaki tecrübeden hareketle yazılmıştır, farklı yorumlanılmaya :) 

                     Kırmızı ve siyah, uyumu en iyi olduğunu düşündüğüm iki renk.

 Merhaba Yeniden :)

 Benim burcumdaki ve karekterimdeki insanlarda bulunan bir özellik varmış; ters düşsek bile saygı duyulmaya devam edilirmişiz, öğrendiğimde hoşuma gitmişti, hâlâ gidiyor...

 Bi de boğazında kaldıklarım ve boğazımda kalanlar var, her iki gruptakilere de selam olsun...

Tercih

Kimden alacağıma ve kime satacağıma karar verebildiğime göre, bu özgürlüğümü niye kullanmayayım ki?

Eskisini de sevmiştik

Şimdi bu 2012 geldiya, hoşgeldi sefa geldi.
Size ne getirdi bilmem ama bana getirdiğine pek bi sevindim. Epeydir, hazırlık bâbında bir şeyler oluyordu zaten...
Sorunlar karşısında, sorun'un kendisine değil, çözüme odaklanmayı ve kararlılıkla hedefe kilitlenmeyi getirdi.
Tamda ihtiyacım olan şeylerden biriydi, Rabbime binlerce şükürler olsun, yeni yıl ile bana gönderdiği hediye için.(gerçi Rab'ın çokta umrunda olduğunu zannetmiyorum yeni yıl'ın ama denk geldi işte)
Astrolog abi ve ablalara göre 2012 biraz karmaşık bi yıl olacakmış, oh oh bu da güzeell; nede olsa kurt puslu havayı sever :)

Tahterevalli!

Tahterevalli!

Bazen iner bazen çıkar. Hayat gibi...

Çıkarken fazla sevinmemek, inerken fazla üzülmemek, her inişin bir çıkışı, her çıkışın bir inişi olduğunu unutmamak gerek.

En dip yaptığımız anlarda, belki de sevinmek bile lazım, zirve yapacağımız ânın umuduyla.

Zirve yaptığımız anlarda ise, belki de ürkmek lazım, dip yapacağımız ân sırada diye.

İşte hayat, bu ikisi arasında(dip-zirve, iniş-çıkış, mutluluk-hüzün) gidip gelirken yaşadıklarımız :)

Dip Not; Bi kursa başladım. Toplam bir ay sürecek, hızlandırılmış bir dil kursu. Haftada iki gün gidiyoruz, ikişer saatten dört saat toplamda. İlk hafta bi hoca geliyordu. Genç, alımlı olmayan, acemice hareketler yapabilen ama bi şekilde dersini anlatan biriydi. Bazılarımız, kendisine ve ders anlatma şekline alışmış, bazılarımız alışamamış, bazılarımız ise ikisinin arası idi.
Bugün bir baktık hoca değişmiş. Orta yaş grubunda, mesleği dil öğretmek olduğu belli olan, olaya hakim, ne istediğini bilen biri.
Bazılarımız ders anlatma şekline alıştı, bazılarımız alışamadı, bazılarımız ise ikisinin arasında :)
Biliyormusunuz? birinci hocadaki bazılarımız ile ikinci hocadaki bazılarımız tamamen değişik isimler.
Her şey(sınıf, öğrenciler, oturma düzeni, saat) aynı, hoca değişti, her şey değişti...

Hayat, biraz da böyle bir şey.